30 Νοεμβρίου 2015

Πως να πιστέψει το παιδί σου στον Άγιο Βασίλη!

Καλημέρα!

Μιας και οι ημέρες των Χριστουγέννων είναι πλέον πολύ κοντά, όσο και αν είναι δύσκολο να το πιστέψεις, ακόμα καλά- καλά δεν έχεις αποθηκεύσει τα καλοκαιρινά, σου παραθέτω ένα μικρό αρθράκι που έγραψα πέρισυ αυτή την εποχή για τον Άγιο Βασίλη και το πως μπορείς να βοηθήσεις τα παιδιά σου να πιστέψουν σε αυτόν!

Πως να κάνεις το παιδί σου να πιστέψει στον Άγιο Βασίλη

photo via

26 Νοεμβρίου 2015

Παραμύθια!

Πόσο σημαντικό είναι να διαβάζεις στο παιδί σου παραμύθια;

Σύμφωνα με πολλές έρευνες, η ανάγνωση παραμυθιών με το παιδί σου είναι μία από τις σημαντικότερες δραστηριότητες που πρέπει να εντάξεις στην καθημερινότητα σου.

Πολλοί είναι οι γονείς που διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους, αλλά γύρω στην ηλικία των 7 ετών σταματούν, εφόσον τα παιδιά τους μπορούν να διαβάσουν μόνα τους. Τα παιδιά με την σειρά τους σταματούν να διαβάζουν, θεωρώντας ότι μεγάλωσαν, και ότι τα παραμύθια είναι μόνο για μικρά παιδιά. Πολλές έρευνες όμως λένε ότι η ανάγνωση παραμυθιών μαζί με το παιδί σου δεν θα πρέπει να σταματά σε αυτές τις ηλικίες και τόσο απότομα.

Εκτός βέβαια από τις έρευνες, σημαντικές προσωπικότητες έχουν μιλήσει κατά καιρούς για την αξία των παραμυθιών. Ένας από αυτούς είναι ο Αϊνστάιν, ο οποίος κάποτε ρωτήθηκε από μία μητέρα τι θα μπορούσε να κάνει για να προετοιμάσει καλύτερα το πεντάχρονο παιδί της για το σχολείο και τη ζωή. 

Εκείνος, ήρεμος και χαμογελαστός, απάντησε: «Να του λέτε παραμύθια, δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο. Μονάχα παραμύθια. Πάρα πολλά παραμύθια».

Η ανάγνωση παραμυθιών είναι ένα πολύτιμο δώρο που πρέπει να χαρίσεις στο παιδί σου. Με το δώρο αυτό το παιδί σου θα αναπτύξει την φαντασία του, θα μπορέσει να εκφράσει μέσω του διαλόγου τους φόβους και τις σκέψεις του, θα μάθει να λύνει προβλήματα, θα μάθει πως είναι η δομή μιας ιστορίας, θα μάθει το ηθικό δίδαγμα της κάθε ιστορίας που διαβάζει, θα μάθει την παγκόσμια γλώσσα των παραμυθιών, θα το προετοιμάσει για τις δυσκολίες της ζωής...και άλλα τόσα!

Φτάνοντας λοιπόν στο πρακτικό κομμάτι, θα μου πεις.... την ώρα που βάζω το παιδί μου για ύπνο, το μόνο που θέλω να κάνω είναι να κλείσω τα φώτα και να του πω καληνύχτα.

Μην ανησυχείς καθόλου, όλοι μας έχουμε τις ημέρες που απλά δεν μπορούμε, έχουμε όμως και τις μέρες που είμαστε πιο ξεκούραστοι. Όπως και να έχει, εσύ σαν μάνα ή πατέρας που θέλεις το παιδί σου να κερδίσει όλα τα παραπάνω, προσπάθησε τα εξής:


  • Αν δεν μπορείς να διαβάσεις το παραμύθι, μπορείς να βάλεις να ακούσει ένα!
  • Προσπάθησε το παιδί σου να έρθει σε επαφή με το βιβλίο από πολύ μικρή ηλικία. Στην αρχή θα το φάει, μετά θα το σκίσει, καθώς περνούν τα χρόνια θα έρθει και η στιγμή που θα κάτσει δίπλα σου και θα σε ακούσει να του διαβάζεις τον πινόκιο!
  • Διάλεξε παραμύθια που ταιριάζουν με την ηλικία του παιδιού σου. Ένα παιδί 2 ετών δεν μπορεί να παρακολουθήσει μία μεγάλη ιστορία. Αντίθετα, θα του κεντρίσει το ενδιαφέρον ένα βιβλίο που έχει μία σύντομη ιστοριούλα, συνήθως γραμμένη με ομοιοκαταληξία.
  • Τοποθέτησε τα παραμύθια και όλες τις ιστοριούλες που θέλεις να διαβάσει στο παιδί σου σε σημείο εύκολα προσβάσιμο από αυτό.
  • Μην ξεχνάς ότι το παραμύθι γίνεται πιο ενδιαφέρον όταν μπαίνεις στο ρόλο των πρωταγωνιστών και "παίζεις" τους ρόλους αυτούς χρησιμοποιώντας διαφορετικές φωνές.
  • Δεν είναι απαραίτητο το παραμύθι να το διαβάσεις στο παιδί σου, λίγο πριν κοιμηθεί. Πολλές μαμάδες ή μπαμπάδες επιλέγουν να διαβάζουν παραμύθια με τα παιδιά τους, άλλες ώρες μέσα στην ημέρα, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου λάθος!
  • Μην ξεχνάς ότι δεν είναι όλες οι ιστορίες ενδιαφέρουσες για το παιδί σου. Αν δεις ότι δεν σε προσέχει, ή γενικά δεν δείχνει ενδιαφέρον, μην το πιέζεις. Πρότεινέ του να αλλάξετε ιστορία ή απλά κλείσε το βιβλίο και προσπάθησε αργότερα!
  • Να έχεις πάντα στο νου σου ότι δεν υπάρχει παιδί που να μην του αρέσει να διαβάζει παραμύθια, πόσο μάλλον με την μαμά ή τον μπαμπά του αγκαλιά :)




25 Νοεμβρίου 2015

Μαμά, θα γίνει πόλεμος;



Όπως γνωρίζεις, τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν έχουν καλύτερη αντίληψη των πραγμάτων. Εφόσον τα παιδιά είναι σε θέση να μπορούν να εκφράσουν τις απορίες τους ή τις σκέψεις τους, μία από αυτές μπορεί να είναι και η ερώτηση:
 

"Μαμά, θα γίνει πόλεμος;"


Πόσο μάλλον τον τελευταίο καιρό, όπου παντού, στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα ακόμα και στις μεταξύ μας συζητήσεις, δεν ακούς τίποτα άλλο παρά μόνο την λέξη ΠΟΛΕΜΟΣ.


Ένα παιδί, έχει διδαχθεί, είτε από το σχολείο, είτε από το σπίτι του, κάποιες εισαγωγικές πληροφορίες για τον πόλεμο και την ειρήνη. Γνωρίζει ήδη ότι ο πόλεμος είναι κάτι κακό. Γνωρίζει επίσης ότι η ειρήνη είναι το αντίθετό του, και ότι είναι μία αξία τόσο σημαντική, που οι άνθρωποι κάποιες φορές πρέπει να πολεμήσουν για να την αποκτήσουν.

Για εμένα, ως μαμά είναι σημαντικό να βοηθήσω τις μικρές μου κόρες να καταλάβουν τι είναι ο πόλεμος, να τους το εξηγήσω με απλά και κατανοητά λόγια, αλλά κυρίως να τους κάνω να αισθανθούν την ασφάλεια που επιβάλλεται ένα παιδί, τόσο μικρό να αισθάνεται. 

Το ερώτημα είναι πως το καταφέρνεις αυτό; Θα σε συμβούλευα λοιπόν:

Να αφήσεις το παιδί σου να εκφράσει αυτό που σκέφτεται, χωρίς να προσπαθήσεις να το αποσιωπήσεις ή να αλλάζεις κουβέντα όταν σε ρωτάει κάτι σχετικό. Είναι σημαντικό το παιδί να λύσει στο μυαλό του ό, τι απορία μπορεί να "καρφωθεί" στο μικρό και αθώο μυαλουδάκι του.

Να προσπαθήσεις να προσέξεις οι συζητήσεις με τους μεγάλους, στις οποίες το παιδί σου είναι παρών, να μην περιέχουν σενάρια καταστροφολογίας και έντονες εκφράσεις ανασφάλειας, φόβου και αβεβαιότητας. Το παιδί σου μπορεί να είναι λίγο πιο εκεί και να παίζει, αλλά, πίστεψε με, σε ακούει!

Να μην έχεις όλη την ώρα ανοιχτή την τηλεόραση, που δυστυχώς παρουσιάζει τα γεγονότα αρκετά δραματικά. Ειδικά εάν δεν έχεις συζητήσει με το παιδί σου από πριν για την κατάσταση που επικρατεί, το άκουσμα και μόνο της λέξης πόλεμος, μπορεί να του δημιουργήσει έντονα συναισθήματα ανασφάλειας.

Όπως ξέρεις, η ρουτίνα δημιουργεί ασφάλεια στα παιδιά, επομένως η ζωή σου και η καθημερινότητά σου πρέπει να συνεχιστεί όπως και πριν.

Επίσης δεν είναι καθόλου κακό να πεις στο παιδί σου ότι είσαι και εσύ προβληματισμένη με την κατάσταση και φυσικά ότι παρόλο που συμβαίνουν όλα αυτά, είσαι πολύ χαρούμενη που όλοι είσαστε καλά και που νιώθεις τόσο ασφάλεια στο σπίτι σου.

Μην προσπεράσεις σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σου έχει επηρεαστεί πολύ από αυτά που ακούει ή βλέπει, όπως η νυχτερινή ενούρηση ή οι εφιάλτες. Τότε, δεν υπάρχει λόγος να αυτοσχεδιάζεις. Πρέπει να συμβουλευτείς έναν άνθρωπο που ξέρει να σε καθοδηγήσει και ο οποίος δεν είναι άλλος από έναν καλό παιδοψυχολόγο!

Τέλος, τι πιο ωραίο από το να διαβάσεις μαζί με τα παιδιά σου για τον πόλεμο και την ειρήνη:

Photo via

23 Νοεμβρίου 2015

Γιατί πρέπει να στολίσεις το δέντρο μαζί με τα παιδιά σου;

Κυριακή εχθές και είπαμε να στολίσουμε το δέντρο μας.

Από το 2010 όπου και άρχισα να ζω με τον καλό μου, έχουμε ξεκινήσει ένα "οικογενειακό έθιμο".

Πρόκειται για τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου! 

Τι εννοώ όμως με αυτό; 

Καλούμε γύρω στα τέλη Νοεμβρίου τους κοντινούς μας φίλους, τρώμε, πίνουμε και στολίζουμε το δέντρο μας! Ξεκίνησε το 2010, όταν είμασταν όλοι ελεύθεροι, και έχει εξελιχθεί σε γιορτή για τα παιδιά μας, μιας και πλέον οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τουλάχιστον από ένα παιδί!

Δεν μπορώ με λόγια να σου περιγράψω τον ενθουσιασμό της μεγάλης μου κόρης, ετών 4, που πλέον έχει μεγαλύτερη αντίληψη των πραγμάτων, όταν είδε την κούτα με το χριστουγεννιάτικο δέντρο, πόσο μάλλον όταν ανοίξαμε τις κούτες με τα στολίδια! Ή τα γέλια της μικρής μου Ευγενίας, ετών 2, όταν συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί γύρω από το δέντρο για να βγάλουμε την καθιερωμένη φωτογραφία.

Η γιορτή του στολισμού του δέντρου είναι μία υπόθεση προσωπική, η κάθε οικογένεια επιλέγει τον τρόπο που θέλει να την γιορτάσει. Όμως το σημαντικό για όλες τις οικογένειες είναι ο στολισμός και η διαδικασία γύρω από αυτό.

Δώσε στο παιδί σου εικόνες αγάπης, χαράς, επικοινωνίας, με τον τρόπο που εσύ θέλεις, αλλά σε παρακαλώ μην το προσπερνάς ή το αναβάλεις επειδή βαριέσαι να το κάνεις ή βαριέσαι να ξεστολίζεις μετά τις γιορτές.

Η εικόνα του δέντρου για το παιδί σου είναι κάτι παραπάνω από ένα στολισμένο δέντρο φτωχά ή πλούσια σε μία γωνιά του σπιτιού σου.

Είναι η μέρα που όλη η οικογένεια μαζί συγκεντρώθηκε και συνεργάστηκε για να δημιουργήσει κάτι. Είναι η ημέρα που ήρθε η νονά ή ο νονός του παιδιού σου και αγκαλιά βάλανε ένα στολίδι στο δέντρο. Είναι η ημέρα που φάγατε κέικ από τα χεράκια σου καθώς στολίζατε το δέντρο.

Καλές γιορτές!

photo: The Christmas Tree 1911 by Albert Chevallier Tayler




20 Νοεμβρίου 2015

Πού πας μαμά;


Αυτό με ρώτησε εχθές το απόγευμα η Ειρήνη- 4 ετών- όταν με είδε βαμμένη, ντυμένη και έτοιμη να φύγω από το σπίτι.

"Θα βγω με τις φίλες μου γλυκούλα μου" της είπα και αμέσως με κυρίεψαν οι τύψεις. Τύψεις που με ακολούθησαν σε ολόκληρη την διαδρομή μέχρι να συναντήσω τις φίλες μου, με άφησαν όσο ήμουν εκεί και με ξαναβρήκαν σήμερα στην δουλειά το πρωί.

Οι τύψεις αυτές δεν έχουν ουσία, ούτε νόημα, διότι να σταματήσω να βγαίνω έξω σαν Μπέτυ και όχι σαν μαμά Μπέτυ, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί. Να λέω ψέματα στις μικρές μου πριν βγω για να αποφύγω τις περίεργες αντιδράσεις, επίσης δεν υπάρχει περίπτωση.

Κάνω ότι κάνω γιατί το έχω επιλέξει να το κάνω, γιατί είμαι ελεύθερη να το κάνω και γιατί μου αρέσει πολύ κάθε τόσο να αφήνω τα πάντα πίσω και απλά να είμαι εγώ και ο εαυτός μου.

Παρόλη αυτή την συνειδητοποίηση και σιγουριά που έχω, πολλές φορές αναρωτιέμαι:
"Πως είναι δυνατόν, αυτές οι τύψεις να εμφανίζονται και να μην μπορώ να τις εκλογικεύσω;"