25 Νοεμβρίου 2015

Μαμά, θα γίνει πόλεμος;



Όπως γνωρίζεις, τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν έχουν καλύτερη αντίληψη των πραγμάτων. Εφόσον τα παιδιά είναι σε θέση να μπορούν να εκφράσουν τις απορίες τους ή τις σκέψεις τους, μία από αυτές μπορεί να είναι και η ερώτηση:
 

"Μαμά, θα γίνει πόλεμος;"


Πόσο μάλλον τον τελευταίο καιρό, όπου παντού, στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα ακόμα και στις μεταξύ μας συζητήσεις, δεν ακούς τίποτα άλλο παρά μόνο την λέξη ΠΟΛΕΜΟΣ.


Ένα παιδί, έχει διδαχθεί, είτε από το σχολείο, είτε από το σπίτι του, κάποιες εισαγωγικές πληροφορίες για τον πόλεμο και την ειρήνη. Γνωρίζει ήδη ότι ο πόλεμος είναι κάτι κακό. Γνωρίζει επίσης ότι η ειρήνη είναι το αντίθετό του, και ότι είναι μία αξία τόσο σημαντική, που οι άνθρωποι κάποιες φορές πρέπει να πολεμήσουν για να την αποκτήσουν.

Για εμένα, ως μαμά είναι σημαντικό να βοηθήσω τις μικρές μου κόρες να καταλάβουν τι είναι ο πόλεμος, να τους το εξηγήσω με απλά και κατανοητά λόγια, αλλά κυρίως να τους κάνω να αισθανθούν την ασφάλεια που επιβάλλεται ένα παιδί, τόσο μικρό να αισθάνεται. 

Το ερώτημα είναι πως το καταφέρνεις αυτό; Θα σε συμβούλευα λοιπόν:

Να αφήσεις το παιδί σου να εκφράσει αυτό που σκέφτεται, χωρίς να προσπαθήσεις να το αποσιωπήσεις ή να αλλάζεις κουβέντα όταν σε ρωτάει κάτι σχετικό. Είναι σημαντικό το παιδί να λύσει στο μυαλό του ό, τι απορία μπορεί να "καρφωθεί" στο μικρό και αθώο μυαλουδάκι του.

Να προσπαθήσεις να προσέξεις οι συζητήσεις με τους μεγάλους, στις οποίες το παιδί σου είναι παρών, να μην περιέχουν σενάρια καταστροφολογίας και έντονες εκφράσεις ανασφάλειας, φόβου και αβεβαιότητας. Το παιδί σου μπορεί να είναι λίγο πιο εκεί και να παίζει, αλλά, πίστεψε με, σε ακούει!

Να μην έχεις όλη την ώρα ανοιχτή την τηλεόραση, που δυστυχώς παρουσιάζει τα γεγονότα αρκετά δραματικά. Ειδικά εάν δεν έχεις συζητήσει με το παιδί σου από πριν για την κατάσταση που επικρατεί, το άκουσμα και μόνο της λέξης πόλεμος, μπορεί να του δημιουργήσει έντονα συναισθήματα ανασφάλειας.

Όπως ξέρεις, η ρουτίνα δημιουργεί ασφάλεια στα παιδιά, επομένως η ζωή σου και η καθημερινότητά σου πρέπει να συνεχιστεί όπως και πριν.

Επίσης δεν είναι καθόλου κακό να πεις στο παιδί σου ότι είσαι και εσύ προβληματισμένη με την κατάσταση και φυσικά ότι παρόλο που συμβαίνουν όλα αυτά, είσαι πολύ χαρούμενη που όλοι είσαστε καλά και που νιώθεις τόσο ασφάλεια στο σπίτι σου.

Μην προσπεράσεις σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σου έχει επηρεαστεί πολύ από αυτά που ακούει ή βλέπει, όπως η νυχτερινή ενούρηση ή οι εφιάλτες. Τότε, δεν υπάρχει λόγος να αυτοσχεδιάζεις. Πρέπει να συμβουλευτείς έναν άνθρωπο που ξέρει να σε καθοδηγήσει και ο οποίος δεν είναι άλλος από έναν καλό παιδοψυχολόγο!

Τέλος, τι πιο ωραίο από το να διαβάσεις μαζί με τα παιδιά σου για τον πόλεμο και την ειρήνη:

Photo via

23 Νοεμβρίου 2015

Γιατί πρέπει να στολίσεις το δέντρο μαζί με τα παιδιά σου;

Κυριακή εχθές και είπαμε να στολίσουμε το δέντρο μας.

Από το 2010 όπου και άρχισα να ζω με τον καλό μου, έχουμε ξεκινήσει ένα "οικογενειακό έθιμο".

Πρόκειται για τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου! 

Τι εννοώ όμως με αυτό; 

Καλούμε γύρω στα τέλη Νοεμβρίου τους κοντινούς μας φίλους, τρώμε, πίνουμε και στολίζουμε το δέντρο μας! Ξεκίνησε το 2010, όταν είμασταν όλοι ελεύθεροι, και έχει εξελιχθεί σε γιορτή για τα παιδιά μας, μιας και πλέον οι περισσότεροι από εμάς έχουμε τουλάχιστον από ένα παιδί!

Δεν μπορώ με λόγια να σου περιγράψω τον ενθουσιασμό της μεγάλης μου κόρης, ετών 4, που πλέον έχει μεγαλύτερη αντίληψη των πραγμάτων, όταν είδε την κούτα με το χριστουγεννιάτικο δέντρο, πόσο μάλλον όταν ανοίξαμε τις κούτες με τα στολίδια! Ή τα γέλια της μικρής μου Ευγενίας, ετών 2, όταν συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί γύρω από το δέντρο για να βγάλουμε την καθιερωμένη φωτογραφία.

Η γιορτή του στολισμού του δέντρου είναι μία υπόθεση προσωπική, η κάθε οικογένεια επιλέγει τον τρόπο που θέλει να την γιορτάσει. Όμως το σημαντικό για όλες τις οικογένειες είναι ο στολισμός και η διαδικασία γύρω από αυτό.

Δώσε στο παιδί σου εικόνες αγάπης, χαράς, επικοινωνίας, με τον τρόπο που εσύ θέλεις, αλλά σε παρακαλώ μην το προσπερνάς ή το αναβάλεις επειδή βαριέσαι να το κάνεις ή βαριέσαι να ξεστολίζεις μετά τις γιορτές.

Η εικόνα του δέντρου για το παιδί σου είναι κάτι παραπάνω από ένα στολισμένο δέντρο φτωχά ή πλούσια σε μία γωνιά του σπιτιού σου.

Είναι η μέρα που όλη η οικογένεια μαζί συγκεντρώθηκε και συνεργάστηκε για να δημιουργήσει κάτι. Είναι η ημέρα που ήρθε η νονά ή ο νονός του παιδιού σου και αγκαλιά βάλανε ένα στολίδι στο δέντρο. Είναι η ημέρα που φάγατε κέικ από τα χεράκια σου καθώς στολίζατε το δέντρο.

Καλές γιορτές!

photo: The Christmas Tree 1911 by Albert Chevallier Tayler




20 Νοεμβρίου 2015

Πού πας μαμά;


Αυτό με ρώτησε εχθές το απόγευμα η Ειρήνη- 4 ετών- όταν με είδε βαμμένη, ντυμένη και έτοιμη να φύγω από το σπίτι.

"Θα βγω με τις φίλες μου γλυκούλα μου" της είπα και αμέσως με κυρίεψαν οι τύψεις. Τύψεις που με ακολούθησαν σε ολόκληρη την διαδρομή μέχρι να συναντήσω τις φίλες μου, με άφησαν όσο ήμουν εκεί και με ξαναβρήκαν σήμερα στην δουλειά το πρωί.

Οι τύψεις αυτές δεν έχουν ουσία, ούτε νόημα, διότι να σταματήσω να βγαίνω έξω σαν Μπέτυ και όχι σαν μαμά Μπέτυ, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί. Να λέω ψέματα στις μικρές μου πριν βγω για να αποφύγω τις περίεργες αντιδράσεις, επίσης δεν υπάρχει περίπτωση.

Κάνω ότι κάνω γιατί το έχω επιλέξει να το κάνω, γιατί είμαι ελεύθερη να το κάνω και γιατί μου αρέσει πολύ κάθε τόσο να αφήνω τα πάντα πίσω και απλά να είμαι εγώ και ο εαυτός μου.

Παρόλη αυτή την συνειδητοποίηση και σιγουριά που έχω, πολλές φορές αναρωτιέμαι:
"Πως είναι δυνατόν, αυτές οι τύψεις να εμφανίζονται και να μην μπορώ να τις εκλογικεύσω;"


19 Νοεμβρίου 2015

Το πάρτυ της χρονιάς!

Όπου να'ναι ξεκινάνε οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα και δεν σου έχω πει για το πάρτυ που οργανώσαμε για τα γεννέθλια της 2 ετών κόρης μου και της 4 ετών κόρης μου. 

Είναι δύο, είναι κορίτσια και έχουν τον ίδιο μήνα γεννέθλια. Συμπέρασμα; Κάνουμε ένα πάρτυ μεγάλο και για τις δύο... Θέμα; Τι άλλο φυσικά από το Frozen!

Θέλαμε πάρα πολύ να φτιάξουμε κάτι όμορφο και δημιουργικό, έτσι μέσα από έρευνα στο ίντερνετ, "έκλεψα" κάποιες ιδέες και με την βοήθεια του συζύγου- συνοδοιπόρου στην τρέλα Κώστα, στολίσαμε την τραπεζαρία μας έτσι:



Φτιάξαμε με φελιζόλ τον Όλαφ και φάτσες- μάσκες από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, κάτι που ξετρέλανε τα παιδιά (δεν έμεινε ούτε μία στο σπίτι):


Παραγγείλαμε τούρτες με θέμα, τι άλλο Elsa και Anna: 


Αλλά και τούρτα για την μαμά Μπέτυ, επίσης Οκτώβριο γεννημένη, η οποία φυσικά δεν είναι 26, αλλά έχει σύζυγο με χιούμορ...


Είχαμε και ένα μικρό ατύχημα από τα χεράκια της νονάς μας...


Ευτυχώς για όλους, μετά το σβήσιμο των κεριών! Αχ, νονούλα μας γλυκιά!


18 Νοεμβρίου 2015

Τι έμαθα από την επίσκεψη μου στην Ψυχολόγο

Πολλά είναι τα θέματα που με απασχολούν σαν νέα ανερχόμενη μαμά. Όπως και κάθε μαμά που ενδιαφέρεται για τα παιδάκια της και την σωστή ανατροφή τους. Διάβαζα λοιπόν από εδώ, έψαχνα από εκεί, μέχρι που αποφάσισα να δώσω ένα τέλος σε αυτό το δράμα που ζούσα και να επισκεφθώ μία ψυχολόγο η οποία θα μου έδινε τις κατάλληλες απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα που κατά καιρούς με ταλανίζουν.Ένα από τα θέματα που συζήτησα μαζί της ήταν το θέμα των δαχτύλων. Τι εννοώ; Οι λατρεμένες μου κόρες ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ βάζουν τα μικρά δαχτυλάκια τους στο στόμα. Και είναι πολύ εκνευριστικό! Τι έμαθα λοιπόν από την κουβέντα μου με την Αρετή (η ψυχολόγος).Τα παιδιά μέχρι το 2ο έτος βρίσκονται στο στοματικό στάδιο. Οπότε οποιαδήποτε προσπάθεια να κοπεί η συνήθεια αυτή του δαχτύλου θα αποβεί άκαρπη. Από το 2ο έτος και μετά αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι:Δεν θα πρέπει να λέμε:·      ότι αυτό που κάνουν είναι κακόότι τα παιδιά θα τους κοροϊδεύουν ότι τα άλλα παιδάκια δεν το κάνουν να τα πιέζουμε να το βγάλουν ή να τα μαλώνουμε ιδίως μπροστά σε άλλους   Αντίθετα θα πρέπει να λέμε:·         Ότι έτσι θα χαλάσουν τα δοντάκια Όταν έχουν το δάχτυλο στο στόμα να προσπαθούμε να τους το βγάζουμε χωρίς σχολιασμό και να τους δίνουμε να μασουλάνε κάτι άλλο- κουλούρι, ψωμί, φρυγανιά. Να τους προτείνουμε μαζί να κάνουμε μία προσπάθεια να το σταματήσουμε βάφοντας το δαχτυλάκι με ένα βερνίκι ειδικό (που είναι πολύ πικρό, το βρίσκεις στα φαρμακεία και είναι για αυτόν τον λόγο) και βάζοντας ένα hansaplast.Το σημαντικότερο λοιπόν όλων είναι η απενοχοποίηση της πράξης αυτής, η κατανόηση από την πλευρά του γονιού, αλλά και του παιδιού, η αποφυγή αναφοράς και φυσικά η συζήτηση ώστε να βρεθεί μία λύση για την εξάλειψη του με την σύμφωνη γνώμη του ίδιου του παιδιού.