19 Νοεμβρίου 2015

Το πάρτυ της χρονιάς!

Όπου να'ναι ξεκινάνε οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα και δεν σου έχω πει για το πάρτυ που οργανώσαμε για τα γεννέθλια της 2 ετών κόρης μου και της 4 ετών κόρης μου. 

Είναι δύο, είναι κορίτσια και έχουν τον ίδιο μήνα γεννέθλια. Συμπέρασμα; Κάνουμε ένα πάρτυ μεγάλο και για τις δύο... Θέμα; Τι άλλο φυσικά από το Frozen!

Θέλαμε πάρα πολύ να φτιάξουμε κάτι όμορφο και δημιουργικό, έτσι μέσα από έρευνα στο ίντερνετ, "έκλεψα" κάποιες ιδέες και με την βοήθεια του συζύγου- συνοδοιπόρου στην τρέλα Κώστα, στολίσαμε την τραπεζαρία μας έτσι:



Φτιάξαμε με φελιζόλ τον Όλαφ και φάτσες- μάσκες από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, κάτι που ξετρέλανε τα παιδιά (δεν έμεινε ούτε μία στο σπίτι):


Παραγγείλαμε τούρτες με θέμα, τι άλλο Elsa και Anna: 


Αλλά και τούρτα για την μαμά Μπέτυ, επίσης Οκτώβριο γεννημένη, η οποία φυσικά δεν είναι 26, αλλά έχει σύζυγο με χιούμορ...


Είχαμε και ένα μικρό ατύχημα από τα χεράκια της νονάς μας...


Ευτυχώς για όλους, μετά το σβήσιμο των κεριών! Αχ, νονούλα μας γλυκιά!


18 Νοεμβρίου 2015

Τι έμαθα από την επίσκεψη μου στην Ψυχολόγο

Πολλά είναι τα θέματα που με απασχολούν σαν νέα ανερχόμενη μαμά. Όπως και κάθε μαμά που ενδιαφέρεται για τα παιδάκια της και την σωστή ανατροφή τους. Διάβαζα λοιπόν από εδώ, έψαχνα από εκεί, μέχρι που αποφάσισα να δώσω ένα τέλος σε αυτό το δράμα που ζούσα και να επισκεφθώ μία ψυχολόγο η οποία θα μου έδινε τις κατάλληλες απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα που κατά καιρούς με ταλανίζουν.Ένα από τα θέματα που συζήτησα μαζί της ήταν το θέμα των δαχτύλων. Τι εννοώ; Οι λατρεμένες μου κόρες ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ βάζουν τα μικρά δαχτυλάκια τους στο στόμα. Και είναι πολύ εκνευριστικό! Τι έμαθα λοιπόν από την κουβέντα μου με την Αρετή (η ψυχολόγος).Τα παιδιά μέχρι το 2ο έτος βρίσκονται στο στοματικό στάδιο. Οπότε οποιαδήποτε προσπάθεια να κοπεί η συνήθεια αυτή του δαχτύλου θα αποβεί άκαρπη. Από το 2ο έτος και μετά αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι:Δεν θα πρέπει να λέμε:·      ότι αυτό που κάνουν είναι κακόότι τα παιδιά θα τους κοροϊδεύουν ότι τα άλλα παιδάκια δεν το κάνουν να τα πιέζουμε να το βγάλουν ή να τα μαλώνουμε ιδίως μπροστά σε άλλους   Αντίθετα θα πρέπει να λέμε:·         Ότι έτσι θα χαλάσουν τα δοντάκια Όταν έχουν το δάχτυλο στο στόμα να προσπαθούμε να τους το βγάζουμε χωρίς σχολιασμό και να τους δίνουμε να μασουλάνε κάτι άλλο- κουλούρι, ψωμί, φρυγανιά. Να τους προτείνουμε μαζί να κάνουμε μία προσπάθεια να το σταματήσουμε βάφοντας το δαχτυλάκι με ένα βερνίκι ειδικό (που είναι πολύ πικρό, το βρίσκεις στα φαρμακεία και είναι για αυτόν τον λόγο) και βάζοντας ένα hansaplast.Το σημαντικότερο λοιπόν όλων είναι η απενοχοποίηση της πράξης αυτής, η κατανόηση από την πλευρά του γονιού, αλλά και του παιδιού, η αποφυγή αναφοράς και φυσικά η συζήτηση ώστε να βρεθεί μία λύση για την εξάλειψη του με την σύμφωνη γνώμη του ίδιου του παιδιού.








22 Μαΐου 2015

Τι πρέπει να ξέρουν οι μαμάδες αγοριών

Το να είσαι μητέρα είναι καταπληκτικό! Το να είσαι όμως μητέρα αγοριών εκτός από καταπληκτικό είναι και τελείως διαφορετικό από το να είσαι μητέρα κοριτσιών. Και αυτό μπορεί να σου το επιβεβαιώσει μία μητέρα που ήδη έχει αποκτήσει αγόρι. Μία από αυτές έφτιαξε μία λίστα πραγμάτων που πρέπει να ξέρεις αν περιμένεις αγόρι ή έχεις αποκτήσει ήδη ένα.
  
Θα πρέπει να αγαπήσεις την ώρα του μπάνιου. Και λέγοντας «ώρα του μπάνιου», δεν εννοούμε την δική σου ώρα μέσα στην μπανιέρα με αφρούς, αρωματικά κεριά και χαλαρωτική μουσική. Εννοούμε ότι πρέπει να αγαπήσεις το να κάνεις μπάνιο το παιδί σου. Τα αγόρια λερώνονται πολύ πιο συχνά από τα κορίτσια και χρειάζονται συνέχεια μπάνιο! Φυσικά σε αυτό δεν θα πρέπει να ξεχνάς ότι την ώρα εκείνη το μπάνιο θα γεμίζει νερά και σαπούνια ΠΑΝΤΟΥ. Και όταν έρθει η ώρα που το αγοράκι σου θα κάνει πια μπάνιο μόνο του, πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για ένα μπάνιο γεμάτο νερά, σαπούνια δεξιά και αριστερά, πεταμένα άπλυτα και φυσικά πολλές χρησιμοποιημένες πετσέτες!

Πρέπει να αρχίσεις να πιστεύεις ότι τα ποπάκια, κοινώς τα αέρια, είναι αστεία. Τα αγόρια λατρεύουν αυτή την λειτουργία του εντέρου! Και ο τρόπος που θα το χειριστείς θα σε βοηθήσει να κοντρολάρεις τα νεύρα σου, γιατί αυτό θα συμβαίνει θέλεις δεν θέλεις. Αν γελάσεις μαζί τους, τότε όλα καλά, αν από την άλλη προσπαθήσεις να το σταματήσεις, να είσαι σίγουρη ότι θα έχεις τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα! Για να σε κάνουμε να αισθανθείς ότι υπάρχει σωτηρία, απλά σε συμβουλεύουμε να του μάθεις τουλάχιστον σε ποια μέρη μπορεί να το κάνει χωρίς πρόβλημα…

Πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για συνεχής και ατελείωτες μάχες για την τουαλέτα. Μπορεί να το είχες σκεφτεί από την ώρα που έμαθες ότι περιμένεις αγόρι ότι εσύ θα είσαι αυτή που θα αλλάξει το κατεστημένο και το δικό σου παιδί θα κατεβάζει το καπάκι της τουαλέτας μετά την χρήση, ή ότι θα τραβάει πάντα το καζανάκι. Να είσαι σίγουρη όμως ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Τουλάχιστον και τα δύο ταυτόχρονα. Όσο και να προσπαθήσεις πάντα κάτι θα ξεχνάει να κάνει. Μπορεί να τραβάει το καζανάκι, αλλά το καπάκι θα μένει ανοιχτό, μπορεί να κλείνει το καπάκι, αλλά όταν πας να το ανοίξεις να σε περιμένει μία μεγάλη έκπληξη. Φυσικά θα πρέπει πάντα να έχεις στο μυαλό σου ότι το χαρτί της τουαλέτας δεν θα το βρίσκεις ποτέ στην θέση του.

Πρέπει να αναθεωρήσεις τα στάνταρντ σου στο θέμα «ασφάλεια». Τα αγόρια είναι σκληρά και αγαπούν την περιπέτεια. Πηδάνε και σκαρφαλώνουν παντού, τρέχουν, πέφτουν για πλάκα. Και αυτό το κάνουν συνέχεια. Μπορεί να βρεις το παιδάκι σου κρεμασμένο από την εξωτερική πλευρά των κάγκελων του μπαλκονιού σου, να έχει στο στόμα του κόλλα ή οτιδήποτε βρήκε μπροστά του από τα σκουπίδια, απλά από περιέργεια για να δει ποια είναι η γεύση του. Πάντα προσπαθούν να κάνουν ποδήλατο, πατίνι, γρηγορότερα από τα άλλα παιδιά και το καταφέρνουν. Και αν έχεις περισσότερα από ένα αγόρια στο σπίτι τότε πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για πολλούς τσακωμούς, όχι λεκτικούς μόνο. Μιλάμε για πάλη κανονική μεταξύ τους με κλοτσιές και μπουνιές και δυστυχώς πολλές φορές και ατυχήματα αν δεν επέμβεις την κατάλληλη στιγμή. Γι’ αυτό τον λόγο πρέπει πάντα να κρατάς ενημερωμένο το φαρμακείο του σπιτιού σου.

Θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για πολύ δράμα. Γενικά έχει δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι τα αγόρια δεν είναι καθόλου λάτρεις του δράματος. Όμως αυτό δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένη για στιγμές δράματος, για πόρτες που κλείνουν δυνατά, για χτυπήματα στις πόρτες, στις ντουλάπες, σε ότι βρεθεί μπροστά σε ένα αγόρι. Μην αφήσεις ποτέ κανένα να σου πει ότι είσαι τυχερή που έχεις αγόρι γιατί δεν δημιουργούν δράμα, δεν έχουν ιδέα!
 
Ξέχνα το καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι. Τα αγόρια δημιουργούν πανικό και βρωμιά στο πέρασμα τους. Και δεν μιλάμε μόνο για ακαταστασία. Μιλάμε για πραγματική βρωμιά, από λερωμένα με λάσπη παπούτσια, πεταμένο γάλα, λερωμένους τοίχους από οτιδήποτε άσχετο βρέθηκε στον δρόμο τους. Αν δεν έχεις λεφτά να πληρώνεις γυναίκα να σου καθαρίζει το σπίτι, απλά πάρε βαθιές ανάσες και συμβιβάσου με αυτό.
 
Πρέπει να υπάρχει πάντα φαγητό, σνακ ή κάτι φαγώσιμο γενικά στο σπίτι. Τα αγόρια τρώνε πολύ και συνέχεια. Θα εκπλαγείς από το πόσο συχνά μπορεί ένα παιδί να ανοίγει το ψυγείο. Κατά μέσο όρο κάθε πέντε λεπτά. Οι εποχές που το παιδί σου ήταν μωρό και έτρωγε όσο έπρεπε θα περάσουν ανεπιστρεπτί όταν το αγοράκι σου πατήσει τα 6 χρόνια. Τότε, μετά το πρωινό του θα θέλει ένα σνακ να κόψει την πείνα, και μετά από λίγο κάτι άλλο και κάτι άλλο κ.ο.κ. Όσο προλαβαίνεις κάνε οικονομίες. Σε λίγα χρόνια δεν θα σας φτάνει ο μισθός του μήνα για ψώνια στο super market!

Στην ντουλάπα του πρέπει να υπάρχουν πολλά ζευγάρια τζιν. Αν και είναι από τα πιο ανθεκτικά ρούχα, ένα αγόρι θα καταφέρει να το καταστρέψει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Γι’ αυτό πάντα να έχεις στην ντουλάπα του έξτρα παντελόνια για παν ενδεχόμενο.

Θα πρέπει να συμβιβαστείς με την γύμνια. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένη ότι το αγόρι σου θα κυκλοφορεί στο σπίτι χωρίς ρούχα, μόνο με το εσώρουχό του ή κάποιες φορές ούτε με αυτό. Από την στιγμή που θα μπορεί να ντύνεται και να γδύνεται μόνο του, μόλις θα μπαίνει στο σπίτι, θα βγάζει όλα του τα ρούχα και θα παίζει ατάραχο σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
 
Θα πρέπει να συνηθίσεις την συνεχή ενασχόλησή του με τα γεννητικά του όργανα. Είναι κάτι που θα κάνει με κάθε ευκαιρία, από την στιγμή που θα βγάλεις την πάνα του να τον αλλάξεις και θα ανακαλύψει το μόριό του, μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Θα το τραβήξει, θα το τεντώσει, θα το μετακινήσει οποιαδήποτε στιγμή θα έχει πρόσβαση σε αυτό. Θα το κάνει την ώρα του μπάνιου, αλλά και την ώρα που βλέπει τηλεόραση. Να ξέρεις ότι δεν το κάνει επίτηδες ή ότι έχει κάποιο πρόβλημα. Είναι απλά μία αυτόματη κίνηση που γίνεται αθώα, συχνά και εντελώς αφηρημένα! Το παρήγορο είναι ότι από ένα σημείο και μετά δεν θα το παρατηρείς καν και φυσικά δεν θα σε ενοχλεί. Και αυτό γιατί θα είσαι απασχολημένη να καθαρίζεις το πανικό στο σπίτι ή να ψωνίζεις καινούργια τζιν…

26 Σεπτεμβρίου 2014

Teamwork ή αλλιώς η χειροποίητη βάπτιση της κόρης μου!

Η βάπτιση ενός παιδιού είναι μία μεγάλη χαρά.

Για όλη την οικογένεια.

Οι γονείς χαίρονται που το παιδί τους βαπτίζεται γενικά. Οι γιαγιάδες χαίρονται που το παιδί έγινε χριστιανόπουλο. Οι παπούδες απλά χαίρονται. Γενικά υπάρχει χαρά, το είπαμε.

Αλλά αυτή η χαρά για να ολοκληρωθεί πρέπει να οργανωθούν και κάποια πράγματα.

Ένα από τα πολύ όμορφα πράγματα που μου δίδαξε η μαμά μου, είναι ότι κάθετι που κάνω πρέπει να το κάνω με αγάπη και μεράκι. Από το πιο απλό, μέχρι το πιο μεγάλο.

Και σήμερα είμαι εδώ για να σας πω ότι με πολύ αγάπη, δουλειά, συνεργασία και τεράστια αποθέματα υπομονής, μπορείτε να οργανώσετε την βάπτιση του παιδιού σας χωρίς να την αναθέσετε πουθενά αλλού εκτός από εσάς και τους φίλους σας!

Για καιρό, από τους πρώτους κιόλας μήνες ζωής της δευτερότοκης κορούλας μου, πάλευα με τις σκέψεις. Πως θα είναι η βάπτισή της; Θα αγοράσουμε έτοιμα προσκλητήρια, μπομπονιέρες κλπ. ή θα είναι κάτι διαφορετικό;

Και ένα όμορφο πρωινό Σαββάτου, το αποφασίσαμε! Όλα χειροποίητα!

Δύσκολη απόφαση, στην οποία συντέλεσε καθοριστικά η ενθάρρυνση του άντρα μου, η βοήθειά του αργότερα, αλλά και η πολύτιμη βοήθεια των φίλων μας.

Και κορίτσια κακά τα ψέματα, στην ζωή τα πιο ωραία πράγματα προκύπτουν από συνεργασίες, από παρέες, από φιλίες. Μόνος, πως να πορευτείς σε αυτή τη ζωή;

Απλά, δεν γίνεται!

Άρα για να ξεκινήσω είχα τις πρώτες ύλες:
1) την ιδέα
2) την αγάπη για αυτό που θα έκανα και για αυτόν που θα το έκανα (το παιδί μου)
3) την υποστήριξη
4) λεφτά
5) ίντερνετ

Και μέσα σε λίγους μήνες συνέβησαν τα εξής καταπλητικά:


Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τα σχόλια που άκουσα, καλά ή κακά, στην τελική δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στο τέλος της ημέρας, ξέρεις ότι δημιούργησες κάτι, που όπως και αν είναι, είναι σίγουρα φτιαγμένο με ΜΕΡΑΚΙ!

Τι δεν πρέπει να ξεχνάμε να λέμε στα παιδιά μας κάθε μέρα;

Παιδιάααα, αχ αυτά τα παιδιά!

Πόσα μας μαθαίνουν και πόσο καλύτερους ανθρώπους μας κάνουν καθημερινά;

Ωστόσο και εμείς με την σειρά μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε να μαθαίνουμε στα παιδιά μας τις λέξεις κλειδιά που θα τους βοηθήσουν να αναπτυχθούν σε υγιείς προσωπικότητες στο μέλλον.

Γονείς Έλληνες, αφήστε τα τάμπλετ και στα σμαρτ φόουν. Ασχοληθείτε με τα παιδιά σας ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Και ξεκινήστε να λέτε ΚΑΘΕ μέρα στα παιδιά σας:

Σ' αγαπώ! 

Η αγάπη που το παιδί παίρνει από εσάς είναι το πολυτιμότερο και το πιο ανεκτίμητο αγαθό που μπορεί να του προσφέρετε. Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Τώρα εσείς μπορεί να το νιώθετε, μην ξεχνάτε όμως να το εκφράζετε κιόλας. Τα παιδιά χρειάζονται την επιβεβαίωση της αγάπης σας.

Σ' ευχαριστώ! 

Αν το παιδί νιώσει ότι η πράξη που έκανε μόλις είναι τόσο σημαντική που το ευχαριστείτε για αυτό, να είστε σίγουροι ότι θα το κάνει ξανά, χωρίς να του το ζητήσετε εσείς. Τα παιδιά πρέπει να νιώσουν ότι αυτό που κάνουν αναγνωρίζεται και εσείς είσαστε υπεύθυνοι για να το νιώσουν αυτό.

Παρακαλώ!

Πως είναι δυνατό να ζητάμε ξαφνικά από τα παιδιά μας να είναι ευγενικά, όταν δεν το έχουν διδιαχθεί μέσα από την οικογένεια. Γιαυτό την επόμενη φορά που θα "διατάξετε" το παιδί σας να πλύνει τα χέρια του, βάλτε στο τέλος της πρότασής σας και το παρακαλώ. Κάθε φορά που σας ζητάει νερό "Μαμά νερό", υπενθυμίστε του ότι πρέπει να το ζητήσει ευγενικά. Είναι χρέος μας να μεγαλώνουμε ευγενικά παιδιά. 

Μπορείς! 

Γονείς, πετάξτε από την φράση "Δεν μπορείς", το ΔΕΝ και φροντοφωνάξτε στο παιδί σας: Μπορείς! Και αυτό γιατί το παιδί σας μπορεί να κάνει τόοοοσα πράγματα μόνο του, αρκεί να νιώσει ότι και εσείς το πιστεύετε.

Μπράβο!

Μία λέξη τόσο σύντομη και περιεκτική, αλλά με τόσο μεγάλη σημασία για την αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου. Πόσο μάλλον ενός ανθρώπου που τώρα κτίζει την προσωπικότητά του. Επιβραβέψτε τα παιδιά σας, όχι με την κάθε μικρή λεπτομέρεια που θα κάνουν, αλλά όταν εσείς το κρίνεται αναγκαίο, αφήστε την λέξη μπράβο να τους δώσει φτερά. "Μπράβο που σκέφτηκες να πας το πιάτο στον νεροχύτη". Μετά από αυτό, πείτε μου, δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να το ξανακάνει;