26 Σεπτεμβρίου 2014

Teamwork ή αλλιώς η χειροποίητη βάπτιση της κόρης μου!

Η βάπτιση ενός παιδιού είναι μία μεγάλη χαρά.

Για όλη την οικογένεια.

Οι γονείς χαίρονται που το παιδί τους βαπτίζεται γενικά. Οι γιαγιάδες χαίρονται που το παιδί έγινε χριστιανόπουλο. Οι παπούδες απλά χαίρονται. Γενικά υπάρχει χαρά, το είπαμε.

Αλλά αυτή η χαρά για να ολοκληρωθεί πρέπει να οργανωθούν και κάποια πράγματα.

Ένα από τα πολύ όμορφα πράγματα που μου δίδαξε η μαμά μου, είναι ότι κάθετι που κάνω πρέπει να το κάνω με αγάπη και μεράκι. Από το πιο απλό, μέχρι το πιο μεγάλο.

Και σήμερα είμαι εδώ για να σας πω ότι με πολύ αγάπη, δουλειά, συνεργασία και τεράστια αποθέματα υπομονής, μπορείτε να οργανώσετε την βάπτιση του παιδιού σας χωρίς να την αναθέσετε πουθενά αλλού εκτός από εσάς και τους φίλους σας!

Για καιρό, από τους πρώτους κιόλας μήνες ζωής της δευτερότοκης κορούλας μου, πάλευα με τις σκέψεις. Πως θα είναι η βάπτισή της; Θα αγοράσουμε έτοιμα προσκλητήρια, μπομπονιέρες κλπ. ή θα είναι κάτι διαφορετικό;

Και ένα όμορφο πρωινό Σαββάτου, το αποφασίσαμε! Όλα χειροποίητα!

Δύσκολη απόφαση, στην οποία συντέλεσε καθοριστικά η ενθάρρυνση του άντρα μου, η βοήθειά του αργότερα, αλλά και η πολύτιμη βοήθεια των φίλων μας.

Και κορίτσια κακά τα ψέματα, στην ζωή τα πιο ωραία πράγματα προκύπτουν από συνεργασίες, από παρέες, από φιλίες. Μόνος, πως να πορευτείς σε αυτή τη ζωή;

Απλά, δεν γίνεται!

Άρα για να ξεκινήσω είχα τις πρώτες ύλες:
1) την ιδέα
2) την αγάπη για αυτό που θα έκανα και για αυτόν που θα το έκανα (το παιδί μου)
3) την υποστήριξη
4) λεφτά
5) ίντερνετ

Και μέσα σε λίγους μήνες συνέβησαν τα εξής καταπλητικά:


Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τα σχόλια που άκουσα, καλά ή κακά, στην τελική δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στο τέλος της ημέρας, ξέρεις ότι δημιούργησες κάτι, που όπως και αν είναι, είναι σίγουρα φτιαγμένο με ΜΕΡΑΚΙ!

Τι δεν πρέπει να ξεχνάμε να λέμε στα παιδιά μας κάθε μέρα;

Παιδιάααα, αχ αυτά τα παιδιά!

Πόσα μας μαθαίνουν και πόσο καλύτερους ανθρώπους μας κάνουν καθημερινά;

Ωστόσο και εμείς με την σειρά μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε να μαθαίνουμε στα παιδιά μας τις λέξεις κλειδιά που θα τους βοηθήσουν να αναπτυχθούν σε υγιείς προσωπικότητες στο μέλλον.

Γονείς Έλληνες, αφήστε τα τάμπλετ και στα σμαρτ φόουν. Ασχοληθείτε με τα παιδιά σας ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Και ξεκινήστε να λέτε ΚΑΘΕ μέρα στα παιδιά σας:

Σ' αγαπώ! 

Η αγάπη που το παιδί παίρνει από εσάς είναι το πολυτιμότερο και το πιο ανεκτίμητο αγαθό που μπορεί να του προσφέρετε. Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Τώρα εσείς μπορεί να το νιώθετε, μην ξεχνάτε όμως να το εκφράζετε κιόλας. Τα παιδιά χρειάζονται την επιβεβαίωση της αγάπης σας.

Σ' ευχαριστώ! 

Αν το παιδί νιώσει ότι η πράξη που έκανε μόλις είναι τόσο σημαντική που το ευχαριστείτε για αυτό, να είστε σίγουροι ότι θα το κάνει ξανά, χωρίς να του το ζητήσετε εσείς. Τα παιδιά πρέπει να νιώσουν ότι αυτό που κάνουν αναγνωρίζεται και εσείς είσαστε υπεύθυνοι για να το νιώσουν αυτό.

Παρακαλώ!

Πως είναι δυνατό να ζητάμε ξαφνικά από τα παιδιά μας να είναι ευγενικά, όταν δεν το έχουν διδιαχθεί μέσα από την οικογένεια. Γιαυτό την επόμενη φορά που θα "διατάξετε" το παιδί σας να πλύνει τα χέρια του, βάλτε στο τέλος της πρότασής σας και το παρακαλώ. Κάθε φορά που σας ζητάει νερό "Μαμά νερό", υπενθυμίστε του ότι πρέπει να το ζητήσει ευγενικά. Είναι χρέος μας να μεγαλώνουμε ευγενικά παιδιά. 

Μπορείς! 

Γονείς, πετάξτε από την φράση "Δεν μπορείς", το ΔΕΝ και φροντοφωνάξτε στο παιδί σας: Μπορείς! Και αυτό γιατί το παιδί σας μπορεί να κάνει τόοοοσα πράγματα μόνο του, αρκεί να νιώσει ότι και εσείς το πιστεύετε.

Μπράβο!

Μία λέξη τόσο σύντομη και περιεκτική, αλλά με τόσο μεγάλη σημασία για την αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου. Πόσο μάλλον ενός ανθρώπου που τώρα κτίζει την προσωπικότητά του. Επιβραβέψτε τα παιδιά σας, όχι με την κάθε μικρή λεπτομέρεια που θα κάνουν, αλλά όταν εσείς το κρίνεται αναγκαίο, αφήστε την λέξη μπράβο να τους δώσει φτερά. "Μπράβο που σκέφτηκες να πας το πιάτο στον νεροχύτη". Μετά από αυτό, πείτε μου, δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να το ξανακάνει;